Basisverzekering

De basisdekking is geregeld in het Besluit zorgverzekering, hoofdstuk 2, paragraaf 1. Dit is het voorgeschreven minimum. De werkelijke omvang van de basisverzekering van een verzekeraar, zoals vastgelegd in de polisvoorwaarden, kan uitgebreider zijn.

De basisdekking verzekert acht functies. Per functie worden een aantal dekkingsvoorbeelden genoemd.

  1. Geneeskundige zorg, zoals zorg door huisartsen, verloskundigen en medisch specialisten, en de eerste drie IVF-pogingen.
  2. Mondzorg, voornamelijk tandheelkundige hulp aan verzekerden tot 18 jaar
  3. Farmaceutische zorg, geneesmiddelen die op de limitatieve lijst van het Geneesmiddelen Vergoedings Systeem staan en geneesmiddelen die de apotheker zelf bereidt.
  4. Hulpmiddelenzorg, zoals hoortoestellen, gebitsprothesen en blindengeleidehonden.
  5. Opname, behandeling en verpleging in een ziekenhuis gedurende 365 dagen.
  6. Verzorging, voornamelijk verloskundige hulp en kraamzorg.
  7. Verblijf in verband met geneeskundige hulp. Dit zou mogelijk ook in een zorghotel kunnen zijn.[7]
  8. Vervoer in verband met zorgaanspraken op grond van de Zvw, medisch noodzakelijk vervoer per taxi of eigen auto.

met dien verstande dat tandheelkundige hulp er maar zeer beperkt onder valt.

Elk jaar opnieuw bepaalt het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) de inhoud van het basispakket voor het komende jaar. Om te bepalen welke vergoedingen er uit het basispakket worden gehaald en welke worden toegevoegd, laat het ministerie zich adviseren door het Zorginstituut Nederland (ZiN).